Artykuł zawiera informacje o czynnikach wpływających na główną parę walutową: euro-dolar, nazywaną potocznie EUR/USD.

Stosunek euro do dolara określa cenę dolara amerykańskiego i równa się światowej podaży euro. Bez względu na położenie geograficzne, światowy wzrost zapotrzebowania na euro powoduje wzrost jego wartości.

Cztery czynniki określa się jako fundamentalne determinanty rzeczywistej wartości euro wobec dolara:

Nominalna dwustronna wartość dolara wobec euro jest tą wartością, na której skupia się najwięcej uwagi. Pomimo wagi porównawczej połączonych transakcji dwustronnych euro i dolara amerykańskiego, transakcje z Wielką Brytanią są, do pewnego stopnia, ważniejsze dla strefy euro niż transakcje ze Stanami Zjednoczonymi. Dolar i euro mają silne predyspozycje do równoległego istnienia na rynku w krótkim okresie czasu, ale mogą wystąpić rozbieżności. Wysoka wartość dolara wobec euro w 2003 r. jest przykładem takich rozbieżności.

Na dłuższą metę korelacje między stosunkiem dwustronnym dolara do euro i różne pomiary efektywnego stosunku wymiany w krajach, w których walutą jest euro, były dość wysokie, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę efektywny rzeczywisty kurs wymiany. Inflacja w Stanach Zjednoczonych i krajach posługujących się euro jest na podobnym poziomie i nie ma potrzeby dostosowywania stosunku dolara do euro z powodu różnic wynikających z inflacji, ale ponieważ w krajach, w których walutą jest euro, wymiana handlowa z krajami, które mają stosunkowo wysokie stopy inflacji (np. niektóre kraje w Europie Środkowej i Wschodniej, Turcja, itd.) jest intensywna, ważniejsze stało się pominięcie nominalnych pomiarów kursów wymiany przez przyjrzenie się rozwojowi względnej ceny i kosztów.

Stopniowy i jednostajny spadek wartości dolara od początku 2002 do początku 2007 r. wobec euro, dolara australijskiego, funta szterlinga, dolara kanadyjskiego i kilku innych walut (np. średniej opartej o wyniki handlowe, które bierze się pod uwagę przy dostosowywaniu zasad wymiany handlowej) pozostaje znaczący.

Na początku kryzysu kredytów hipotecznych subprime (gorszej jakości) w Stanach Zjednoczonych straty dolara znacznie się zwiększyły i waluta wciąż traciła na wartości. System Rezerwy Federalnej USA zareagował wprowadzając kilka podwyżek stóp procentowych jako środek na zrównoważenie produktu krajowego i obaw przed inflacją.

Teoria jednej ceny: na konkurencyjnych rynkach wolnych od obciążeń kosztami transportu na rynku, identyczne produkty sprzedawane w różnych krajach muszą być sprzedawane w takiej samej cenie, jak cena podana w tej samej walucie.

Efekty stopy procentowej: Jeżeli kapitał może swobodnie przepływać, kursy walut stają się stabilne na poziomie, na którym osiągają równoważne stopy procentowe.

Podwójna siła popytu i podaży kształtuje kurs euro wobec dolara. Różne czynniki wpływają na te siły, które z kolei wpływają na kursy walut:

Środowisko gospodarcze: Pozytywne wskaźniki (w zakresie polityki rządu, przewagi konkurencyjnej, rozmiaru rynku, itd.) podnoszą popyt na daną walutę, ponieważ coraz więcej przedsiębiorstw chce inwestować w danym kraju.

Rynek akcji: Również indeksy większych giełd mają związek z kursami walut.

Czynniki polityczne: Wszystkie kursy walut są wrażliwe na niestabilność polityczną i oczekiwania w stosunku do nowego rządu. Na przykład niestabilność polityczna lub finansowa w Rosji jest sygnałem dla kursów euro do dolara amerykańskiego z powodu znacznej liczby niemieckich inwestycji w Rosji.

Dane ekonomiczne: Dane ekonomiczne lub wskaźniki, na przykład raporty o zatrudnieniu (płace, procent bezrobocia i średnia stawka godzinowa), wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI), wskaźniki cen producentów (PPI), produkt krajowy brutto (PKB), raporty o stanie handlu zagranicznego, wydajności, produkcji przemysłowej, dane o zaufaniu konsumentów itd., również mają wpływ na wahania kursów walut.

Zaufanie do waluty jest najważniejszym czynnikiem determinującym prawdziwy kurs wymiany walut euro/dolara amerykańskiego. Decyzje są podejmowane w oparciu o przewidywany rozwój zdarzeń, który może wpłynąć na kurs waluty. Kurs EUR/USD może działać w jednym z czterech głównych typów systemu wymiany walut:

W systemie odgórnie ustalanych kursów walut rząd (lub bank centralny w imieniu rządu) interweniuje na rynku walut w celu utrzymania kursów walut na ustalonym poziomie. Kurs jest jednorazowo ustalany i taki system nie pozwala na poziom różniący się za bardzo od ustalonego.

Kurs waluty może się zmieniać w odgórnie ustalonych zakresach. Kurs waluty jest dominującym priorytetem polityki gospodarczej, stopy procentowe są ustalane na takim poziomie, by spełniały określony cel, a kurs walut również ma wytyczony określony cel.

O wartości waluty decyduje jedynie podaż i popyt na rynku wymiany walut. Stosunki handlowe i przepływ kapitału są głównymi czynnikami wpływającymi na kurs wymiany walut. System wolnego płynnego kursu walutowego: system monetarny, w którym kursy walut mogą się zmieniać pod wpływem sił rynkowych bez interwencji rządów państw. Na przykład Bank Anglii nie interweniuje aktywnie w celu osiągnięcia pożądanych poziomów kursów na rynku walut. Przy wolnych płynnych kursach walut zmiany podaży i popytu powodują zmianę wartości waluty. Całkowicie wolne płynne kursy walut są rzadko spotykane - większość rządów od czasu do czasu próbuje "wpływać" na wartość swojej waluty przez zmiany stóp procentowych oraz stosując inne środki.

Zwykle rządy stosują nadzorowane płynne kursy walut lub system częściowej regulacji kursu walut. Nadzorowane kursy dają większą pewność eksporterom i importerom, a w normalnych warunkach dzięki nadzorowaniu mniej jest na rynku spekulacji - chociaż to zależy od tego, czy podmioty zajmujące się wymianą walut uznają ustaloną wysokość wartości waluty za odpowiednią i wiarygodną.

Różnice w kursach waluty mogą zapewnić automatyczne wyregulowanie wartości w krajach z dużym deficytem budżetowym. Drugą kluczową zaletą płynnych kursów walut jest to, że pozwalają rządowi/władzom nadzorującym finanse państwa na elastyczność w ustalaniu stóp procentowych.